BERKNOPTE BIO

Geert Vandenbon stichtte op 1 januari 1989 zijn eigen communicatiebureau Pinguin Productions. Klein maar fijn. Enkele jaren ervoor had hij kennis gemaakt met De Ronde van Vlaanderen die tot 2009 als een de rode draad door zijn professionele leven zou lopen. Al die tijd bouwde hij, achter de schermen, mee aan de organisatie, de aanpak, de communicatie, de toekomststrategie van Vlaanderens Mooiste wielerklassieker, in opdracht van organisator Het Nieuwsblad. De Ronde inspireerde hem... Hij is een van de stichters van het Centrum Ronde van Vlaanderen in Oudenaarde en is uitgever van diverse (wieler-)boeken en dichtbundels met wielerpoëzie. De herinrichting van het museum in het CRVV in 2009 is van de hand van Geert en zijn toenmalige grafische medewerkster Liliane Tytens.

 

Na 2009 werd de draad met de Ronde-organisatie doorgeknipt maar Pinguin Productions is er nog steeds. Even klein en fijn, met een pak kleinschliger opdrachten  voor bedrijven en bedrijfjes, overheidsdiensten, verenigingen,… Copywriting, grafisch werk, websites, concepten, huisstijlen,… Waar creaativiteit en efficiëntie mekaar nodig hebben.

 

De referentielijst van Pinguin Productions is vrij lijvig. Geert werkte de voorbije 25 jaar voor Domex, EMI, OVAM, ASLK, Gemeentekrediet, Kredietbank, L&M, VUM, Bloso, Friesland Foods, Lannoo, Konvert, Brouwerij Haacht, CRVV, Toerisme O-Vl, Toerisem Vlaanderen, Geraardsbergen …

 

Ook muziek was beroepshalve zijn deel. Geert bouwde promostands op alle grote festivals in ons land, verzorgde begin jaren 90 meerder persvoorstellingen voor LP's en CD's van onze beste groepen van toen, zoals Soulsister, The Radios of De Kreuners en knutselde gouden platen in mekaar voor EMI en de artiesten uit hun stal, zoals Tina Turner, Roxette, Nigel Kennedy en tientallen illustere namen. Begin jaren 90 speelde Geert 'booker' voor het fantastische dirk Blanchart & The Groove Quarter, een der beste Belgische livebands ever. Tussen 2008 en 2011 organiseerde hij de Verhaalketel bij Stokerij Van Damme in Balegem en voor het bibliotheekcircuit steekt hij graag praatavonden in mekaar. En hij speelde ook zelf.

 

In 2009 verraste hij vriend en vijand door met een eigen cd 'Landingsbaan' te voorschijn te komen. In e een productie van meester-violist Emile Verstraeten. De cd opende heel wat nieuwe werelden.

 

Op vandaag (2014) ligt de focus op  opdrachten voor derden maar steevast ook op muziek en eigen projecten. Hij trekt door Vlaanderen met zijn voordracht Eeuwig Rijdt de Ronde en met het wielerprogramma Planeet Koers, dat hij samen met Michel Wuyts bedacht en op de sporen zette. Het geeft hem de ruimte om het project van a tot z te beheren: concept, inhoud, songs, grafsich, sponsoring, contacten met de cc's, met de pers,…

 

In 2015 zet hij een nieuwe stap en wordt hij de boekingsagent van kleinkunstmagiër Jan De Wilde . Wat tot meer resultaten leidt. Vanaf het jaar 2017 begeleidt hij verschillende artiesten en projecten zoals Stoomboot, Pigeon On Piano, dirk Blanchart, Michel Wuyts, de Nederlandse Stephanie Struijk …

 

Wereldberoemd met Q-Bic

 

Geert Vandenbon groeide op in het West-Vlaamse Zedelgem, niet in de historische kern maar in het deel dat in de jaren 50 en 60 explodeerde als gevolg van de enorme groei van de maaidorsergigant Clayson, het meest succesvolle product van de Claeys-dynastie. Het dorp ook van Flandria en Superia waar een stuk wielergeschiedenis werd geschreven.

 

Hij genoot er van de scouts en speelde  voetbal bij het lokale Excelsior, waarvoor hij 1 keer scoorde voor het fanionteam, op de Klokke nog wel! En hij leerde dankzij broer Paul gitaar spelen. Met Keith Richards als grote held. Het werd voor de eerste keer ernstig toen hij deel uitmaakte van de bluesgroep Simple Blues Inc in JC Jonkhove in Aartrijke. Tot hij een volgende stap zetten... Q-Bic was de naam van de rockgroep die begin jaren 80 furore maakte in het Brugse en zelfs in de ganse provincie.

 

Inmiddels was hij ook actief in vzw MicroTune 80 van zijn vriend Marc Defreyne. De vzw bracht illustere rockbands naar Zedelgem en stapte met graagte in het alternatieve circuit van... jawel .... Herman Schueremans. Van The Kids tot The Undertones, van Fad Gadget tot Doe Maar... De Groene Meersen leken steeds meer op de Marque in Londen. Tot er andere uitdagingen kwamen.

Daar is de koers

 

Inmiddels had hij gestudeerd, technisch ingenieur in Oostende, licentie stedenbouw in Leuven. Zijn thesis zou hij nooit afwerken maar in Leuven opende zich een nieuwe wereld. De eerste veertien dagen zweeg hij als een graf... zijn onwetendheid deed hem verstommen. Later ontmoette hij er kerels die vrienden voor het leven werden en leerde hij er dat je af en toe moet durven...

 

Professioneel zocht hij zijn weg. Ver van de richting die zijn opleiding hem stuurde. De crisis van de beginjaren ’80 was er niet vreemd aan maar het waren vooral zijn dromen die de vlam brandend hielden. En hij aarzelde niet om in te spelen op opportuniteiten. Zo kwam hij in contact met de wielersport, met sportmarketing, met communicatie en hij publiceerde over het begrip sponsoring.

 

Na een tip van Mark Uytterhoeven belandde hij bij het reclamebureau De Kie uit Melsele, waar hij o.m. met Patrick Orlans en Jo met de Banjo de sport- en eventafdeling uit de grond stampte. Zij bleven er enkele weken, Geert toch wel twee jaar. Daar leerdij hij de vele kneepjes van het vak. Het was een uitstekende leerschool om op eigen benen te kunnen staan. Dat deed hij op 1 januari 1989. En dus kan je weer naar het begin van dit stukje tekst.